فصل دوم ـ پروانه اشتغال به حمل‌ و نقل عمومی مسافر درون شهری با تاکسی ( ماده 4 تا 8 )
مسائل حقوقی مربوط به پروانه تاکسیرانی

فصل دوم ـ پروانه اشتغال به حمل‌ و نقل عمومی مسافر درون شهری با تاکسی‌

پروانه تاکسیرانی‌:

ماده 4 ـ پروانه اشتغال به حمل‌ و نقل عمومی مسافر درون شهری با تاکسی ( پروانه ‌تاکسیرانی ‌) مجوزی است که پس از طی موفقیت ‌آمیز مراحل مختلف مذکور در این آیین ‌نامه‌ ،برای مدت معین ( حداکثر 12 ساعت در روز) ، سرویس مشخص‌ ، مسیر و زمان معین توسط‌ شهرداری صادر می‌شود. مجوز مذکور فقط برای اشتغال فرد با وسیله نقلیه مشخص است‌ ، اعم ‌از اینکه وسیله نقلیه متعلق به دارنده مجوز باشد یا به اشخاص حقیقی یا حقوقی دیگر تعلق ‌داشته باشد.

تبصره ـ شماره پروانه تاکسیرانی به عنوان کد شناسایی راننده نیز به کار خواهد رفت‌.

ماده 5 ـ مراحل مختلف صدور پروانه تاکسیرانی به قرار زیر است‌:

الف ـ ثبت نام از متقاضی‌.

ب ـ امتحان ورودی مطابق با مفاد دستورالعمل امتحان که به تصویب شهرداری می‌رسد.

پ ـ تحقیق در مورد صلاحیت اخلاقی و اجتماعی متقاضی‌.

ت ـ مصاحبه حضوری‌.

ث ـ صدور پروانه تاکسیرانی مطابق مقررات موضوعه توسط شهرداری و در قبال اخذ گواهینامه معتبر رانندگی‌.

تبصره 1 ـ با توجه به درج نوع و شماره گواهینامه رانندگی در پروانه تاکسیرانی‌ ، پروانه‌ مزبور برای رانندگی با تاکسی به منزله کارت شهری موضوع آیین ‌نامه راهنمایی و رانندگی و گواهینامه رانندگی است‌.

تبصره 2 ـ تعداد پروانه تاکسیرانی و پروانه بهره ‌برداری از امتیاز سرویس های تاکسی شهری ‌در هر شهر ، با رعایت ضوابط مصوب شورای عالی ترافیک‌ ، توسط شهرداری تعیین می‌شود.

تبصره 3 ـ هزینه خدمات و هزینه صدور پروانه‌ها و مجوزهای موضوع این آیین ‌نامه و حق امتیاز پروانه بهره‌ برداری و حق امتیاز واگذاری نمایندگی به اشخاص حقوقی با تصویب ‌شورای شهر یا جانشین قانونی آن و تایید وزارت کشور توسط شهرداری از متقاضیان اخذ خواهد شد.

تبصره 4 ـ مدت اعتبار پروانه تاکسیرانی (2) سال است و در صورت دارا بودن شرایط‌ ، هربار تمدید آن برای (2) سال دیگر توسط شهرداری مجاز است‌.

تبصره 5 ـ شهرداری موظف است نسخه ‌ای از پروانه تاکسیرانی را برای اطلاع راهنمایی و رانندگی یا هر مرجع ذی صلاح جانشین ارسال کند.

ماده 6 ـ شرایط لازم برای دریافت پروانه تاکسیرانی به شرح زیر می‌باشد:

الف ـ داشتن حداقل (23) سال سن‌.

ب ـ داشتن حداقل گواهی پایان دوره ابتدایی یا گواهی نهضت سوادآموزی معادل آن برای ‌افرادی که کمتر از (50) سال سن دارند و سواد خواندن و نوشتن برای افرادی که دارای بیش از(50) سال سن هستند.

پ ـ داشتن برگ پایان خدمت یا معافیت از خدمت وظیفه عمومی‌.

ت ـ دارا بودن گواهینامه معتبر رانندگی اتومبیل که حداقل یک سال از تاریخ دریافت آن‌گذشته باشد.

ث ـ داشتن تاهل‌.

ج ـ تابعیت جمهوری اسلامی ایران‌.

چ ـ نداشتن سو پیشینه‌.

ح ـ عدم اشتهار به فساد اخلاقی‌.

خ ـ ارائه گواهی صحت بدنی و فکری و عدم اعتیاد به مواد مخدر و مشروبات الکلی‌.

د ـ محروم نبودن از حقوق اجتماعی یا اشتغال به رانندگی از طرف مراجع ذی‌ صلاح‌.

ذ ـ التزام به رعایت شئون اسلامی‌.

ر ـ نداشتن شغل دیگر.

تبصره ـ در صورت فقدان هر یک از شرایط یاد شده اعتبار پروانه خاتمه می‌پذیرد.

ماده 7 ـ متقاضی صدور پروانه تاکسیرانی مکلف به سپردن تعهد رسمی مبنی بر عدم انجام ‌تخلفات موضوع این آیین ‌نامه و قبول تصمیم های هیاتهای انضباطی و رعایت دستورالعمل های ‌صادر شده است‌.

ماده 8 ـ امور زیر از تخلفات تاکسیرانی محسوب و مرتکبین تابع تصمیم های هیاتهای انضباطی خواهند بود:

1 ـ امتناع از حمل مسافر یا حمل مسافر با شرایطی خارج از مقررات‌.

2 ـ عدم رعایت شئون اسلامی و اجتماعی‌.

3 ـ عدم انجام کشیک های محوله و رعایت مقررات آن‌.

4 ـ اقدام به تاکسیرانی برای غیر از ساعت‌ ، مسیر و سرویسی که در پروانه قید شده است‌.

5 ـ ارتکاب به جرم در هنگام تاکسیرانی یا با استفاده از تاکسی‌.

6 ـ عدم رعایت نرخهای مصوب و عدم استفاده از تاکسی متر در صورت نصب و الزام ‌استفاده از آن‌.

7 ـ عدم رعایت مقررات مربوط به حمل مسافر و تکرار تخلفات راهنمایی و رانندگی‌.

8 ـ استفاده از پلاک شناسایی راننده دیگر در هنگام ارائه سرویس‌.

9 ـ نصب و استفاده از وسایل غیرمجاز که مخالف دستورالعمل های صادر شده باشد ، درتاکسی‌.